Foto: Angeliena Huis

Angeliena Huis: Foute liefde?

Bergen op Zoom viert feest, iedereen is blij.
Overal zie je vreugdevol vlaggen hangen en hoor je de woorden: "We zijn vrij!"

Op de Grote Markt klimmen lachende meisjes op de tanks om plaats te nemen tussen de Tommy's en ook wordt er gedanst tot zeer diep in de nacht.
Er wordt chocolade gegeten tot men misselijk wordt, men rookt sigaretten met de Canadezen, maar in dezelfde periode, ja in dezelfde stad, wordt er ook een wreed stuk vijandigheid gebracht.

Het is geen prettig onderwerp en deze stempel drukt nog steeds haar vernietigende krachten voort.
Ja, zelfs nu, generaties later, wordt dit taboe het liefst verborgen en vooral niet graag gehoord.

Een stukje geschiedenis wat men liever niet benoemd.
Een stukje geschiedenis zorgvuldig weggestopt, verborgen en verbloemd?

Het verleden moet je laten rusten, daar moet je niet over praten, daar moet je niet in gaan wroeten!
Een moffenmeid verdient de aandacht niet, er is teveel gebeurd, ze moesten 'simpelweg' boeten.

Tientallen jonge vrouwen werden door stadsgenoten hardhandig uit hun huizen weggevoerd en opgesloten in een oude kazerne in afwachting van hun proces.
Hun haren werden afgeknipt, hun gezichten besmeurd met vuil en bij het Tribunaal, gevestigd in hartje centrum, Steenbergsestraat 27, volgde hun berechting als een soort van publieke les.

1940, jij was 17 en verliefd geworden, zonder politieke bijbedoelingen, op een Duitse soldaat.
Ik heb wel eens gehoord: wanneer het de liefde betreft, dat er dan geen goed of fout bestaat.

Audrey Tulkens
Meer berichten