Christopher Cincio is de zoon van de militair die met zijn tank de Grote Markt op reed. Hij heeft zijn vader opgevolgd in militaire dienst, evenals zijn eigen zoon dat inmiddels ook gedaan heeft.
Christopher Cincio is de zoon van de militair die met zijn tank de Grote Markt op reed. Hij heeft zijn vader opgevolgd in militaire dienst, evenals zijn eigen zoon dat inmiddels ook gedaan heeft. (Foto: )

Verhalen levend houden

Het was afgelopen vrijdag druk in de stad. Eigenlijk gonsde het door de week al. Immers, 26 en 27 is het weekend van de herdenking 75 jaar bevrijding. Tal van geplande evenementen dus en prominent de aanwezigheid van Canadese soldaten.

Door Sonn Franken

BERGEN OP ZOOM - Om 18.00 uur schoven twee personen aan bij de tafel in de Bourgondiër: Het waren Christopher Cincio en Walter Sendzik. De laatste is Burgemeester van St. Catharines, thuishaven van het Lincoln and Welland Regiment. De eerste is de Commanding Officer van dat regiment in de functie van Luitenant-Kolonel. Daarnaast was Peter de Graaf namens de gemeente Bergen op Zoom aanwezig.

Vrijwilligers
Het Lincoln en Welland Regiment werd in 1863 opgericht als een bataljon vrijwillige soldaten met de naam: The 19th Battalion Volunteer Militia (Infantry), Canada. Deze groep infanterie had als doel het vaderland te beschermen. In 1936 kreeg het de naam The Lincoln and Welland regiment. Momenteel behoren ze tot de 32 Canadian Brigade Group. Het is dit regiment dat de bevrijding van Bergen op Zoom inleidde.

Christopher Cincio is de zoon van de militair die met zijn tank de Grote Markt op reed. Hij heeft zijn vader opgevolgd in militaire dienst, evenals zijn eigen zoon dat inmiddels ook gedaan heeft. De hele groep arriveerde woensdag en is gelegerd in de sportzalen van het Rijks, samen met de soldaten van het South Alberta Light Horse Regiment. Luitenant-Kolonel Cincio kan er niet over uit, hoe perfect alles geregeld is en hoe vriendelijk de ontvangst is: "Er is echt aan alles gedacht. We hadden wifi, er lagen stekkerdozen gereed voor onze apparaten en zelfs het ontbijt was helemaal kosteloos voor ons geregeld door sponsoren, mensen van de Rotary en vrijwilligers. We worden echt als goud behandeld."

Herinnering
"Het is ongelooflijk hoe de herinnering hier levend gehouden wordt. We worden hier in Bergen op Zoom echt met alle honneurs bejegend. Ook op straat, mensen stappen op ons af en stellen vragen, tonen hun dankbaarheid. Het leeft hier veel meer dan bij ons in Canada. Behalve mensen die in het leger zitten, of daarbij betrokken zijn op een of andere manier, weten de gewone burgers niet zoveel. Het is voor hen dan ook allemaal moeilijk te bevatten."

Christopher maakt nog eens duidelijk dat er een bijzondere band met Bergen op Zoom is: "Het is ongelooflijk te zien hoe deze stad de gevallen soldaten eert, hoe de begraafplaats wordt bijgehouden. Ook hoe de mensen reageren en praten over dit stuk geschiedenis. Nu ook weer bij dit bezoek. Dat zien we nergens zo in deze mate. Dat is heel bijzonder."

Voor hem zelf is het ook belangrijk. Hij volgde zijn vader op en op dit moment neemt hij zijn zoon mee om van diens opa’s verleden te laten proeven. "Deze week zijn we in het oorlogsmuseum in Zeeland geweest, heeft hij nog in een carrier gezeten, zoals een waar ook zijn opa nog in zat. Weet je, er is volgens mij nog één veteraan in leven. Dus juist nu is het belangrijk om die verhalen levend te houden. Als je mij nu vraagt, wat wil ik terugnemen naar Canada, dan zeg ik: herinneringen. Ik wil zoveel mogelijk herinneringen meenemen, opdat ik die weer aan de jongeren kan doorvertellen. Als ik hier ben, dan heb ik het gevoel dat ik in de voetstappen van mijn vader loop."

Het gesprek richt zich nu op het defilé van zaterdag. "Ken je het verhaal van Freedom of the City? Dit wordt gegeven aan een groep soldaten of een regiment door de stad. Als een stad het vertrouwen heeft dat een dergelijke groep zich binnen de muren van een stad begeeft. Dat ze daarbij wapens mogen dragen, hun kleuren, dat de band een parade mag houden. Het is een traditie die we met het defilé levend houden. De ceremonie ziet er als volgt uit. De soldaten marcheren de stad binnen tot op de Grote Markt. Zij maken halt bij het stadhuis. De bevelhebbers kloppen op de deur. De burgemeester doet open en laat hen binnen als hij hen vertrouwt. Vervolgens leest hij een proclamatie voor met zijn toestemming."

Verhalen
Nu komen de verhalen pas echt los. Zo was er een groep soldaten over de Zoom getrokken; de 8e Compagnie. Ze waren afgescheiden van hun eigen troepen door de vele Duitsers die bij de Lincolnbrug (oude brug over de Zoom) gepost waren. Er moest iemand weer door de vijandelijke linies sluipen om hulp te halen. Sergeant Charles Kipp was de soldaat die ongedeerd terug bij eigen troepen geraakte. Het leek een wonder, want ze hadden hem toch echt moeten spotten. Later bleek dat amper een dag tevoren de Duitsers een eigen officier hadden doodgeschoten. Bang als ze waren om weer zo’n fout te maken, had niemand een schot gelost.

De Canadezen Lambard en Kipp geraken tijdens een schermutseling in een kelder. Hier houden ze zich schuil voor de Duitsers, maar ze zijn niet de enigen. Een Nederlands gezin verstopt zich daar ook, ze staan doodsangsten uit. De vader die totaal in paniek is, wil toch iets doen. Dus opent hij een fles wijn en schenkt de mannen een glas wijn in en neemt er zelf ook in. Hij wil toasten maar de angst doet hem zo enorm trillen dat de helft van de wijn over de glasrand loopt. De soldaten hebben een vaste hand, waarop de vader vraagt waarom ze niet van angst trillen. Het koele antwoord luidt: ‘Wij zijn niet bang, wij zijn Canadees!’

Aangezien de vader van Luitenant-Kolonel C.F. Cincio tijdens de oorlog een Belgisch meisje leerde kennen en haar na de oorlog trouwde, heeft hij ook hier nog wat roots liggen. Zo heeft hij nog familie in België wonen. Wat hem betreft, is dit bezoek dan ook zeker niet het laatste. `Ik wil alle verhalen levend houden, en wanneer ik er niet meer ben, dan is het aan mijn zoon om ze verder te vertellen."

Audrey Tulkens
Meer berichten