Foto: Dick Vermaas Fotografie

Hondbijtshow

Over de liefde van mensen voor met name honden en katten schreef ik al eerder. Of moet ik hondjes en poesjes zeggen? Ik weet het verschil intussen: een poes aai je overdag en een kat knijp je in het donker! Ik las laatst in een blad dat hondenbezitters meer aandacht moeten besteden aan het gebit van hun hond. Blijkbaar worden hondengebitten vaak slecht onderhouden. Soms moet er een tandje bij en soms is het een kwestie van kiezen. Er wordt in bepaalde gevallen zelfs een wortelkanaalbehandeling bij honden voorgesteld. Of wat dacht u van een implantaatje of een beugel? Een beugel voor een boxer (boxerbeugel) kan ik me nog voorstellen, maar een Beagle met een beugel, dat ziet er raar uit. Meer iets voor de hondbijtshow lijkt me.

Onze buren hebben geen kinderen, maar wel twee honden. Zij beschouwen de honden als hun kinderen. Ze zijn er gek mee, vooral met de kleinste hond. Ik weet niet precies wat voor 'merk' het is, maar ze gaan met dat beestje alle hondententoonstellingen af. Ik vind het een beetje overdreven, maar ach: wie ben ik. 'Ieder dierke zijn plezierke'. Laatst sprak ik onze buurvrouw toen we toevallig net allebei onze groene container buiten zetten. Ik zei: "Dag buurvrouw, alles goed met u en met de hondjes?" Nou, daar had ze wel wat over te vertellen. Ze was met haar kleinste hondje pas weer naar een tentoonstelling geweest, deze keer helemaal in Keulen. Ze vertelde, dat haar lieve, mooie, fantastische hondje tot haar teleurstelling én woede geen prijs had gewonnen. Dat lag natuurlijk aan de jury, tenminste, dat vond zij. Al pratend daarover zag ik dat ze steeds kwader werd. Ze vroeg me: "Weet u waarom mijn hondje niet in de prijzen gevallen is? Die eigenwijze heren van de jury vonden dat zijn pootjes te kort waren!" Ik zei: "Nou, dan hebben ze er inderdaad geen verstand van, want zelfs ík zie, dat ze alle vier op de grond komen." Ze keek me wat raar aan en liep teleurgesteld weer naar binnen.

Joli Deitz
Meer berichten