Logo gazetbergenopzoom.nl


Zondvloed eerste ernstige wateroverlast

Merijntje uit Halsteren keek met mededogen naar de wateroverlast in Houston in Texas. Het bleef daar na de orkaan Harvey maar regenen en nog eens regenen. Dit had tot gevolg dat grote delen van de miljoenenstad wateroverlast te verduren kregen. Rampzalig voor de bewoners want dit brengt grote kosten met zich mee en veel ellende. Merijntje dacht terug aan de watersnoodramp in Nederland van 1 februari 1953. Dat was van een heel andere orde en in vergelijking daarbij was de overlast in Houston een kleinigheidje op grote schaal. Merijntje roept maar even in de herinnering dat onze watersnood een echte ramp was. In de winter in het duister braken de dijken door en stormde het water met grote kracht de polders in alles meesleurend dat op haar weg kwam. Regenoverlast is niet leuk maar het water stijgt langzaam maar zeker en komt niet met grof geweld op mens en dier af. Merijntje die op de school met de Bijbel enige Bijbelkennis heeft meegekregen dacht aan het verhaal van de “zondvloed” waarbij volgens de overlevering alleen Noach en zijn en gezin en een select gezelschap dieren via het verblijf in de drijvende ark de ramp mochten overleven. God had zo besloten om een einde te maken aan de zondige wereld en na de zondvloed met Noach en de zijnen een nieuwe mooiere wereld te beginnen. Helaas is dat jammerlijk mislukt wanneer Merijntje nu om zich heen kijkt en ziet met welk een ellende en rampspoed de mensheid wordt overspoeld. Maar….. en dat wil Merijntje ook graag kwijt. Wateroverlast bestaat dus al vanaf het begin van de Schepping volgens de Bijbel. Toen was de aarde nog “woest en ledig” en kon er nog geen klimaatverandering zijn veroorzaakt door het mensdom. Veel later weet Merijntje te vertellen beleefden we in Nederland de St Elisabethvloed in 1421 en daarna nog eens de St Felixvloed in 1530 en nog meer van die ellende. Allemaal veroorzaakt in een periode dat we de opwarming van de aarde er niet de schuld van konden geven en ook de boeren niet de schuld in de schoenen kon worden geschoven. Merijntje herinnert zich ook de wateroverlast in 1974 toen Zeeuwse en West-Brabantse boeren het leger te hulp moesten roepen om de aardappeloogst te redden. En hij herinnert zich twee jaar later in 1976 de extreme droogte die het zelfde gebied trof. Toen was het nog in een tijd dat men de grillen van de natuur accepteerde en niet naar allerlei manieren aan het zoeken was om ergens de schuld neer te leggen. Merijntje komt tot de conclusie dat we als mens niet hoogmoedig moeten denken dat we de natuur naar onze hand kunnen zetten. Met andere woorden “De mens wikt maar God (NATUUR) beschikt…. Bekijk en beluister het praatje van Merijntje via bijgaande link: https://youtu.be/_BxeMAZoIro

Reageer als eerste
Meer berichten